ผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุรักษ์จากคณะกรรมาธิการอัลอูลาของซาอุดีอาระเบีย เปิดเผยว่าได้ประสบความสำเร็จในการเพาะพันธุ์ลูกเสือดาวอาหรับ 7 ตัวในกรงเลี้ยง โดยหวังว่าจะเพิ่มจำนวนประชากรของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในป่า
คาดว่ามีเสือดาวอาหรับเหลืออยู่เพียง 120 ตัวในป่า โดยประมาณ 20 ตัวอยู่ในซาอุดีอาระเบีย โดยหลักแล้วอยู่ในภูเขาอาซีร์และฮิญาซทางตะวันตกเฉียงใต้ที่ห่างไกล ทำให้ความพยายามในการอนุรักษ์มีความเร่งด่วนยิ่งขึ้น
“ประชากรที่ถูกกักขังที่ศูนย์ RCU คือสัตว์ที่มีสุขภาพดี 27 ตัว” สตีเฟน บราวน์(Stephen Browne) รองประธานคณะกรรมาธิการด้านสัตว์ป่าและมรดกทางธรรมชาติ ซึ่งทำงานอย่างใกล้ชิดกับโครงการอนุรักษ์ กล่าวกับอาหรับนิวส์
โครงการปรับปรุงพันธุ์ เช่นเสือดาว RCU ถือเป็นสิ่งสำคัญในการเพิ่มจำนวนประชากรเสือดาวอาหรับในป่า ซึ่งได้ลดลงเนื่องจากการบุกรุกของมนุษย์ในแหล่งที่อยู่อาศัยที่เปราะบางและการล่าเหยื่อตามธรรมชาติ
บราวน์กล่าวว่า “การประมาณการครั้งล่าสุดมีสัตว์ 200 ตัว (ในป่า) เมื่อไม่กี่ปีก่อน ดังนั้นพวกมันจึงลดลงอย่างรวดเร็วมากจนเหลือเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น
“ในพื้นที่หลายแห่งที่เคยพบเห็นเสือดาว เช่น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และอียิปต์ ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้ว และพบได้ในพื้นที่ห่างไกลเพียงไม่กี่แห่งทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ของซาอุดีอาระเบีย เยเมน ภูเขาที่สูงมากของเยเมน และ โอมาน”
เมื่อนักอนุรักษ์มั่นใจว่าสัตว์ต่างๆ จะมีโอกาสรอดชีวิตสูง พวกเขาตั้งใจที่จะปล่อยประชากรที่ถูกเลี้ยงตามโครงการปรับปรุงพันธุ์ RCU ออกสู่ป่า ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของมนุษย์เป็นหลัก
เกี่ยวกับภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นกับเสือดาวอาหรับในป่า บราวน์กล่าวเสริมว่า “มีปัจจัยหลายอย่างรวมกัน ตั้งแต่การล่าสัตว์เพื่อเป็นการตอบโต้การสูญเสียปศุสัตว์ ไปจนถึงการล่าสัตว์เพื่อถ้วยรางวัล หรือการจับพวกมันเพื่อการค้าสัตว์ป่าที่ผิดกฎหมาย”
ฮานี แทตวานี(Hany Tatwany) ที่ปรึกษาด้านสิ่งแวดล้อมของซาอุดิอาระเบีย ซึ่งก่อนหน้านี้เคยทำงานที่ศูนย์สัตว์ป่าแห่งชาติ และต่อมาเป็นประธานกองทุนโลกสำหรับเสือดาวอาหรับของ RCU ตั้งข้อสังเกตว่าการล่าสัตว์เป็นเพียงหนึ่งในอันตรายที่สัตว์ต้องเผชิญในป่า
เขากล่าวว่า “มีสาเหตุหลายประการ แต่ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของมนุษย์ เช่น การล่าเหยื่อที่เสือดาวกินมากเกินไป หรือการทำลายสิ่งแวดล้อมในแง่ของการเกษตร การขยายตัวของเมือง และการก่อสร้างถนน
“ยังมีการกำหนดเป้าหมายเสือดาวเพื่อปกป้องปศุสัตว์ด้วย หรือน่าเสียดายที่เสือดาวถูกล่าเป็นเกมส์”
เสือดาวมีต้นกำเนิดในแอฟริกาก่อนแพร่กระจายไปยังคาบสมุทรอาหรับและทั่วเอเชีย ด้วยการปรับตัวให้เข้ากับสภาพอากาศ ภูมิประเทศ และระดับความสูงที่แตกต่างกัน พวกมันจึงพัฒนาเป็นกลุ่มย่อยที่แตกต่างกันซึ่งเหมาะสมกับแหล่งที่อยู่อาศัยของพวกมันมากขึ้น
บราวน์ชี้ให้เห็นว่าเสือดาวอาหรับได้ปรับตัวได้ดีเพื่อรับมือกับสภาพอากาศที่ร้อนและแห้งในตะวันออกกลาง
แมวตัวใหญ่ที่เข้าใจยากยังเหมาะกับภูมิประเทศที่ขรุขระและพบได้ที่ระดับความสูงตั้งแต่ระดับน้ำทะเลไปจนถึงมากกว่า 2,000 เมตร ทำให้พวกมันปรับตัวได้ดีและสามารถอยู่รอดได้ในสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งและกึ่งแห้งแล้ง
แม้ว่าการปล่อยนักล่าออกสู่ป่าอาจดูเหมือนขัดกับสัญชาตญาณในการปกป้องสัตว์ป่า แต่ทัตวานีกล่าวว่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ไม่ว่าจะอยู่ในห่วงโซ่อาหารใดก็ตาม ล้วนมีบทบาทสำคัญในระบบนิเวศที่สมดุล
“นักล่าอยู่ที่ยอดปิรามิด ความสมบูรณ์ของระบบนิเวศได้รับการประเมินโดยผู้ล่าด้วย เพราะเมื่อผู้ล่าหายไป ความไม่สมดุลก็เกิดขึ้น และหลายสิ่งหลายอย่างก็เปลี่ยนไป เช่น การเพิ่มขึ้นของเชื้อรา หรือการเติบโตของสายพันธุ์ทางเลือกอื่นๆ ที่นำไปสู่ความไม่สมดุลของสิ่งแวดล้อม”
