ซารา ภรรยาของเบนจามิน เนทันยาฮู นายกรัฐมนตรีอิสราเอล เผชิญข้อกล่าวหาว่าตะโกนด่าทอ ดูหมิ่น และปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสมต่อพนักงานในบ้านพักของนายกรัฐมนตรีมานานกว่า 25 ปีแล้ว
หนังสือพิมพ์ Yedioth Ahronoth รายงานว่าได้ตรวจสอบคำให้การและคดีความหลายสิบกรณีที่เกี่ยวข้องกับอดีตพนักงาน โดยมีข้อกล่าวหาตั้งแต่การล่วงละเมิดทางวาจาและการดูหมิ่นเหยียดหยาม ไปจนถึงการบังคับให้ทำงานหนักเกินไป
บางข้อกล่าวหาส่งผลให้ศาลมีคำพิพากษาให้จ่ายค่าชดเชย ในขณะที่บางข้อกล่าวหาได้รับการไกล่เกลี่ยหรือยกฟ้อง ซาราห์ เนทันยาฮูและทนายความของเธอปฏิเสธข้อกล่าวหาหลายครั้ง โดยอธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของ “การรณรงค์ผ่านสื่อ” และเป็นการพยายามเรียกเงินจากรัฐ
หนึ่งในข้อกล่าวหาล่าสุดคือคำร้องเรียนของเยฮีเอล โอฮาฟ อามี วัย 61 ปี ซึ่งทำงานอยู่ที่บ้านพักนายกรัฐมนตรีตลอดปีที่ผ่านมา เขาได้ยืนยันว่าเขา “ถูกตะโกนด่าทอ ดูถูกเหยียดหยาม และเคยถูกสั่งให้ทำความสะอาดพื้นห้องครัวโดยการคลาน”
เขายังกล่าวอีกว่า ซาราห์ เนทันยาฮู อวยพรให้เขาเป็นมะเร็งและตาย และหลังจากอ้างว่าเขาเป็นออทิสติก เธอก็บอกเขาว่า “ฉันเป็นจิตแพทย์อันดับหนึ่งของประเทศ และไม่มีคู่แข่ง”
สำนักงานของเนทันยาฮูปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าว โดยระบุว่าเป็น “ความพยายามอีกครั้งที่จะสร้างเรื่องรีดไถเงินจากรัฐด้วยการใส่ร้ายภรรยาของนายกรัฐมนตรี”
นอกจากนี้ ซาร่ายังฟ้องร้องอามี โดยกล่าวหาว่าเขาถ่ายภาพบ้านพักของนายกรัฐมนตรีโดยไม่ได้รับอนุญาตและละเมิดความเป็นส่วนตัวของเธอ
ค่าตอบแทน
หนังสือพิมพ์ยังอ้างถึงกรณีของเมนี นาฟตาลี อดีตผู้จัดการบ้านพักนายกรัฐมนตรี ที่ฟ้องร้องสำนักงานของเนทันยาฮูเกี่ยวกับสภาพการทำงานของเขาด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ศาลแรงงานประจำภูมิภาคเยรูซาเลมได้ตัดสินให้ นาฟตาลี ได้รับค่าชดเชย 170,000 เชเกล (1.9 ล้านบาท) โดยพบว่าเขาถูกกระทำการที่ไม่เหมาะสมในบ้านพักอันเป็นผลมาจากพฤติกรรมของ ซาร่า เนทันยาฮู ที่มีต่อพนักงาน
คำตัดสินดังกล่าวมีผลเป็นไปในทางที่ต่อต้านรัฐและฝ่ายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องในคดี ไม่ใช่ต่อต้านซาร่าโดยตรง
ในอีกกรณีหนึ่ง นายกาย เอลิยาฮู พนักงานซ่อมบำรุง ได้รับค่าชดเชยในปี 2016 หลังจากศาลตัดสินให้เป็นไปตามคำกล่าวอ้างส่วนใหญ่ของเขาที่ระบุว่าเขาทำงานในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว การตะโกน การตำหนิ และการดูถูกเหยียดหยาม
เอลิยาฮูเล่าว่าครั้งหนึ่งเขาต้องกลับบ้านหลังเที่ยงคืนเพียงเพื่ออุ่นซุปให้ซาราห์ เนทันยาฮู ในอีกโอกาสหนึ่ง เขาต้องกลับไปบอกเธอว่า “ราตรีสวัสดิ์” เขายังกล่าวอีกว่าบางครั้งเขาทำงานมากถึง 19 ชั่วโมงต่อวัน
เชฟเอติ ไฮม์ ให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ว่า ซารา เนทันยาฮู ตบมือเธอหลังจากที่เธอเปิดตู้ก่อนล้างมือ โดยอธิบายเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็นการ “ชกที่มือ”
ไฮม์ยังอ้างอีกว่า ซารา เนทันยาฮู ตะโกนใส่พนักงาน ดึงผ้าปูโต๊ะออกจากโต๊ะ และสั่งให้จัดโต๊ะใหม่ภายในไม่กี่นาที ซาราปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าว
ชิรา ราบัน พนักงานทำความสะอาดทางศาสนาวัย 24 ปี ฟ้องร้องซาราห์หลังจากกล่าวหาว่าเธอถูกตะโกนใส่และถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม และรู้สึกเหมือนเป็น “คนรับใช้”
ในคำให้การของเธอ ราบันกล่าวว่า ซาร่ามักจะวิ่งเข้าไปหาพนักงานหญิง “โบกมือ ตะโกน และดึงผม” ทำให้พวกเธอหวาดกลัวว่าเธออาจจะทำร้ายร่างกายพวกเธอ
ศาลแรงงานยกฟ้องคดีของราบันในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 โดยวินิจฉัยว่าเธอไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าตนเองถูกกระทำอย่างไม่เป็นธรรม และคำให้การของเธอนั้นไม่น่าเชื่อถือ
พนักงานอีกคนหนึ่งชื่อ ซิลวี กันเซีย ยื่นฟ้องร้องในปี 2020 โดยกล่าวหาว่า ซารา เนทันยาฮู ตะโกนด่าทอและเหยียดหยามเธอ รวมทั้งขว้างเตารีดใส่เธอ
ศาลไม่ได้ตัดสินว่าข้อกล่าวหาเหล่านั้นเป็นความจริงหรือไม่ คดีความถูกยกฟ้องในภายหลัง เนื่องจากกันเซียไม่ยื่นเอกสารทางกฎหมายตามที่กำหนด ในคดีฟ้องร้องอีกคดีหนึ่งที่ซารา เนทันยาฮูเป็นผู้ยื่นฟ้อง ศาลสั่งให้กันเซียจ่ายเงินประมาณ 100,000 เชเกล (1.1 ล้านบาท) พร้อมค่าใช้จ่ายทางกฎหมาย
ทาสยุคใหม่
ในปี 2024 ศาลแรงงานได้ตัดสินให้ฝ่ายอดีตพนักงานสามคนของบ้านพักนายกรัฐมนตรีชนะคดี และสั่งให้สำนักงานของเนทันยาฮูจ่ายเงินชดเชยให้พวกเขาประมาณ 900,000 เชเกล (10 ล้านบาท) เนื่องจากการละเมิดสิทธิแรงงาน รวมถึงการไม่จ่ายค่าล่วงเวลาและการทำงานในวันเสาร์และวันหยุดนักขัตฤกษ์
พนักงานสองคนกล่าวว่าตนเองเป็น “ทาสในยุคปัจจุบัน” อย่างไรก็ตาม คำสั่งจ่ายค่าชดเชยนั้นออกให้แก่สำนักงานนายกรัฐมนตรีในฐานะนายจ้าง ไม่ใช่ให้แก่ซาราห์ เนทันยาฮูโดยตรง
ในเดือนเมษายน พนักงานอีกคนหนึ่งได้ยื่นฟ้องร้อง โดยกล่าวหาว่าซาร่าขว้างมะเขือเทศและมะกอกใส่เธอขณะที่เธอกำลังเตรียมอาหารเช้า หลังจากที่เธอโมโหเรื่องปริมาณหัวหอม มะเขือเทศ และมะกอกในจาน
พนักงานคนดังกล่าวระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นต่อหน้าเนทันยาฮูเอง
ต่อมาคดีนี้ได้รับการแก้ไขโดยการเจรจาไกล่เกลี่ยอย่างเป็นความลับกับบริษัทจัดหางาน พนักงานได้รับเงินชดเชยหลายหมื่นเชเกล แต่ไม่มีคำพิพากษาของศาลที่ยืนยันว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นจริง
